2018 was een bijzonder spannend jaar. Het jaar waar ik de zekerheid van een goed betaalde vaste baan omruilde voor het ondernemerschap. Al had ik een kloppend businessplan, blijft het toch een aardige sprong in het diepe. Mijn baan was nogal veeleisend dus had ik mezelf voor 2018 wat meer vistijd gegund. Ik ben tenslotte eigen baas! 2017 verliep nogal moeizaam, voorral door het gebrek aan tijd. Ik had eerder een klein kajuit bootje aangeschaft en had het plan het 1032 hectare grote Vinkeveense plassen gebied aan te pakken maar dit viel al snel in duigen. Dit soort plassen bevissen vergt strakke discipline. Diverse stekken moeten met regelmaat en volgens een vast schema van voer voorzien worden. Ik had dit behoorlijk onderschat en niet waar kunnen maken. Op een toeval treffer na heb ik er praktisch niks kunnen vangen.

Het vroege voorjaar 2018 heb ik bewust niet veel aan de waterkant gezeten, zo kon ik werken aan mijn onderneming en als het water in mei lekker is opgewarmd vanuit de boot starten aan mijn seizoen. Locatie acht ik zo vroeg in het jaar belangrijker dan veelvoudig voeren dus richte ik me op de ondiepe waar ik voorbij trekkende vissen kan onderscheppen.

Hoe graag ik ook wil start mijn voorjaar op de Vinkeveense plassen niet goed en raak er behoorlijk gefrustreerd door. Ik wil graag slagen op dit machtige water maar op één of andere manier is het me niet gegund. Voer, onderlijnen, locatie, boot, recreanten alles krijgt de schuld. De zomer is inmiddels aangebroken en op een enkele vis was het voorjaar wederom mislukt.

Het besluit is dan ook snel genomen om wat andere wateren de bevissen. Beide wateren zijn dichter bij huis en heb deze vaker bevist. Ik start op een plas dat als moeilijk te boek gaat. Er huist een klein bestand met een A team van slechts 10 tot 12 vissen. Op 85 hectare kan dit best lastig worden dus is het nu zaak om mijn zelfvertrouwen op te krikken. Qua onderlijnen ga ik terug naar de basis een hair-rig geknoopt met een GT Inzicor, GT Ultra skin soft en dit alles lekker snel indraaiend doormiddel van de GT Hook aligner.

De eerste paar korte nachtsessies verliepen visloos maar op een warme ochtend rond 08:00 gaf mijn rechter ATT een korte piep. De Bug hing stijf tegen de hengel aan, de lijn stond gitaarsnaar strak. Seconden stond verstijfd klaar om de hengel van de steun af te grijpen, waarom weet ik niet maar pas toen bug weer een millimeter bewoog sloeg ik aan. Iedere visser kent het gevoel wel… Na een lange periode waarin niks lukt gebeurt het, ik zit hier op een verdomd moeilijke plas en hij loopt af…

De dril ging vrij gemakkelijk, na enkele minuten had ik haar in het net en na een korte blik over het koord herkende ik haar al snel. De topschub. Helaas in niet al te beste conditie, al was het al half juni had ik het idee dat ze net afgepaaid was maar al met al toch nog op 17,9 kg.

Ik bleef op de plas vissen en wist elke sessie wel een visje te prikken. Al heb ik meerdere keren enkele van de topvissen voorbij zien zwemmen en azen!! Wist er geen van te vangen. Toen ik een WhatsApp bericht kreeg dat tijdens de eerste herfst storm 3 van de topvissen gevangen waren besloot ik het andere water te bevissen.

Het tweede water is een stuk makkelijker. Het bestand is ruim, of beter gezegd de plas van ongeveer 80 hectare zit ram vol met schubkarpers tussen de 6 en 12 kg maar leuke uitschieter is absoluut mogelijk. De moeilijkheid wordt wel aangescherpt door het enorme aantal vissers die hier elk weekend neerstrijken. Vechten voor je plekje dus, althans als je dicht bij de parkeerplaatsen wilt vissen. Om toch te kunnen voeren en afromen besluit ik een stek te bevissen die niet makkelijk bereikbaar is en niet tot de geijkte stekken behoort. Ik twijfelde eerst nog behoorlijk omdat de diepte al snel naar een meter of 12 gaat maar besluit het toch te proberen. Na twee avondjes 5 kg boillies te hebben voor gevoerd is het tijd om de boel af te romen. het liep allemaal lekker door en mocht 4 schubkarpers op de foto zetten.